Mandala’s & Lava (I) – Het verdict

Het is Tijd.

Het is tijd. Na lang worstelen met de vraag wat professioneel aanvaardbaar is, besluit ik vandaag dat ik een stukje van mijn eigen verhaal ga delen.  Dagelijks begeleid ik mensen in hun traumaverwerking.  Dagelijks lees ik en school ik mezelf bij in de toenemende inzichten die wij over trauma verzamelen.  Zovele artikels, zovele invalshoeken, zovele visies, zovele disciplines en dito theorieën die elk op hun eigen manier de werkelijke uitdagingen voor ons, mensen, proberen te analyseren en te bestuderen.  Doel van dit alles: om te proberen het lijden dat met trauma gepaard gaat enigszins draaglijk te maken.  Of misschien zelfs meer: om ondanks zéér pijnlijke ervaringen dat het leven ons biedt, om voluit te blijven leven en bloeien.

Wanneer trauma aan de deur klopt

Vandaag besluit ik dat het absurd is om te “worstelen” met het gesuggereerde onderscheid tussen mijn professionele pet als coach en mijn persoonlijke pet als mens.  Ik kom tot het besluit dat het absurd is nog langer te spreken van een worsteling waar er au fond niet eens een onderscheid is.  Als coach bén ik mens.  Wat wil zeggen: niet gevrijwaard van eigen trauma’s, niet gevrijwaard van het leven an sich.  Doordat ik coach ben, trek ik bij eventuele rampen ten strijde gewapend met een degelijk opgebouwde kennis.  Kennis die mij maximaal in staat stelt om trauma te erkennen en herkennen wanneer die aan de deur komt kloppen.  Kennis die mij voorspellingen kan laten doen hoe de komende tijd eruit ziet en waar welke valkuilen en gevaren zitten.  Welke valkuilen en welke gevaren? Wel, alle bijkomende schokken, bijkomende emoties en systemen in ons lichaam die ons willen afschermen van de moeilijke emoties maar die ervoor kunnen zorgen dat je getekend wordt “voor het leven”.  Kennis -met andere woorden- neemt niets … maar dan ook níets weg van de nood om alles te doorléven.  Iedereen van ons, die de wens heeft om zich niet te laten tekenen “for life” door een traumatische ervaring, moet er dóór.

Durven voelen

De betekenis van die zin: er dóór gaan, zal bij wie ook reeds te maken heeft gehad met een verwerkingsproces misschien nog wat haren in de nek doen rijzen.  Er dóór gaan  betekent niets minder dan op een bewuste manier alle emoties die bij de moeilijkste, pijnlijkste gebeurtenissen of beslissingen te voelen, te bekijken en te laten zijn.  Er dóór gaan betekent: elke emotie die door het lichaam als té erg beschouwd werd en waar dus alles in het werk gesteld werd door je lichaam om zichzelf daartegen te beschermen door te vechten, te vluchten, te vervriezen,… toch toe te laten.  Om dus ook die veiligheid te construeren voor jezelf dat dit ook kan.  Heel goed kunnen voelen waar je nood aan hebt, dit verwoorden, kiezen wie je vertrouwt, kiezen wat je durft delen, zijn maar een kleine greep uit de vele stappen waar je door te gaan hebt.  Het voortdurende spel tussen onbewuste patronen en bewustzijnskeuzes… Geen coach, geen therapeut, geen psycholoog wordt gevrijwaard, noch gespaard.

Het verdict.

21 februari 2018. In die vreemde niet-zo-leuke stoel bij de gynaecoloog.  De laatste orgaancontrole bij de 20-wekenecho. Het verdict.  “Uw dochtertje heeft een zware hartafwijking, waardoor ze na geboorte uit zichzelf niet levensvatbaar is”. BAM!

Dit verhaal, over ons dochtertje, Mila, gaat over Trauma, Verdriet, Rouw/Rauw, Ziekenhuizen, Afscheid en Rituelen maar bovenal over Verbinding en Liefde.  De onvoorwaardelijke soort.  En Transformatie.  En wat ik nooit kon halen uit de inzichten, theorieën en vakliteratuur omtrent trauma, is de on-ge-loof-lijke opportuniteit dat het kan bieden voor persoonlijke groei en een nóg groter hart.  Aan de hand van mijn individueel mens-verhaal, wil ik proberen met deze artikelreeks, die grote thema’s te verbinden waarin andere mensen zich misschien herkennen en zich net dat ietsje meer mens kunnen voelen.

Klik hier voor het vervolg.

10 gedachtes over “Mandala’s & Lava (I) – Het verdict

  1. Pingback: Mandala’s & Lava (II) – Froggy Coaching

  2. Pingback: Mandala’s & Lava (II) – Een begin – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  3. Pingback: Talking Womb – Volle Maan – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  4. Pingback: Talking Womb – Fragiliteit als voorwaarde voor Creativiteit – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  5. Pingback: Talking Womb – Vrije Vleugels – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  6. Pingback: Talking Womb – In de Woestijn – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  7. Pingback: Talking Womb – Papa van een Ster – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  8. Pingback: Talking Womb – Afgeleverd (Over zelfsabotage) – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  9. Pingback: Talking Womb – Eren laten Evolueren – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.