Mandala’s & Lava (V) – Wat is er mis met mij?

Dit artikel maakt deel uit van in de reeks Mandala’s & Lava.  Een artikelreeks waarin een poging wordt gedaan om een van de diepste menselijke ervaringen in een transformatieproces te verwoorden.  Katrien is transformatiecoach en bevond zichzelf aan de start van 2018 voor de grootste transformatie in haar eigen leven tot nu toe. Ze werd voor het eerst mama, én ze moest tegelijkertijd afscheid nemen van haar dochtertje.  Wil je het vervolg niet missen? Volg dan haar blogpagina

 

Een zoveelste start.

Na de intervisie van mijn intuïtie sta ik opnieuw aan een zoveelste start van een nieuwe fase.  athlete-body-cinder-track-4078Met mijn koppige intentie om dit traumatisch gegeven in verbinding met mezelf, mijn partner en mijn dochter te door spartelen, zit ik in de zetel tussen allemaal mandala’s.  Ik ben er klaar voor! Klaar om mijn tranen te laten stromen.  Klaar om Het-Verwerkingsproces-van-het-Moeilijkste-Afscheid-Ooit van start te laten gaan.  Klaar om alles te doorvóelen en te doorléven! 

Wat is er mis met mij?

Wij. Verliezen. Onze. Dochter. Hoe verschrikkelijk is dit? Stilletjes aan vult de lucht in huis zich met verdriet. Stilheid. Verslagenheid. Geslik. En tranen.

Alleen… Fear

Het zijn de tranen van mijn partner.  Niet míjn tranen! Wacht, ik concentreer mij even. Dit maakt mij wel degelijk héél verdrietig.  Maar tranen? Neen?! Verward overweeg ik zelfs om mezelf even te knijpen.  Nog steeds geen traan! Dit is toch niet normaal! Wat er mis met mij?

Ik ben een Slechte Moeder!

Jezus! Dat is nu toch het últieme bewijs dat ik een slechte moeder zou zijn! Mijn grootste angst wordt waarheid! Welke moeder huilt nu niet om het verlies van haar eigen kind? Ik verdíen het dat dit gebeurt.  Dit gebeurt gewoon om een traumatische jeugd voor háár te voorkomen! Ik had nooit een kinderwens mogen hebben! Hoe slecht kan je zijn, als je geen traan laat! Ja voila, ik zal misschien een narcistische moeder zijn.  Met welke pretentie noem ik mezelf coach? Ik voel geen depressie om haar. Ik voel geen verslagenheid om haar. Ik voel geen verdriet om haar.

Alsof ze voelt in welke meewarige paniek haar mama aan het belanden is, port ze mij tastbaar aan.  Als om te zeggen: “hey, zeg…”.

attention-road-sign-sign-39080

Ik kan het niet.

Dan begint het tot me door te dringen. Het is te vroeg. Waar het vaderschap voor mijn partner misschien eerder een concept is, is het moederschap echter een alien-achtige ervaring waar je kind zich ín je nestelt. Voor de papa is er ruimte voor verdriet. Als moeder, als mama, als vrouw, als zwangere vrouw, bén je nog zwanger. Zij is er … nog. Zij lééft… nog.  Wij zijn nog steeds moeder-en-dochter in één lichaam, míjn lichaam.

beating-construction-crushing-37409.jpgEn ineens word ik verpletterd door de realiteit. Het zal in míjn lichaam zijn dat zij zal sterven. Ik moet vreemde mensen toelaten.  Om aan míjn lijf te prutsen met chemisch goed (of kwaad?).  Om iets dood te maken wat ík wil.  In míj. Waarna ik míjn lijf zover moet krijgen mee te werken. Mee te werken met chemisch kwaad dat in míjn lijf zal gepompt worden om haar te baren. Wat ík nog nooit gedaan heb. En dit allemaal met de perverse saus van “eigen keuze“.

Hoe hard ik mijn kind wil vasthouden, biedt me de troost dat ik een goede-moeder-gen in mij heb.   Maar net het hormonale baarmoederlijke vasthouden aan mijn dochter, is de reden waarom ik mijn eigen lijf zo moet laten vergiftigen. Dit gevecht kan ik niet.

Ik. Kan. Het. Niet.

De verdrieten.

Er maakt zich een vreselijke oerkreet van mij meester, die zich nog een paar keer herhaalt.  Talloze flashbacks en herinneringen van alle keren dat míjn lichaam, míjn baarmoeder en míjn vagina slachtoffer waren onder die perverse saus van “eigen keuze“. En wat het nóg perverser maakt, is dat de vloedgolf aan smaakloze herinneringen bovenop dit schrikbarend toekomstbeeld dus niet uniek is of weinig voorkomt. En ik huil.

Tears of SadnessIk huil om alle verdrieten van een vrouw. Ik huil om alle verdrieten van alle vrouwen, van alle generaties, van alle culturen. Ik huil specifiek om de verdrieten in mijn eigen voor-moederlijke lijn. Ik huil om alle BaarMoeders die de Creatiekracht in stilte moesten dragen. Ik huil om de onrespectvolle agressies die ik heb ondergaan. Ik huil om de relaties die ik heb toegelaten met mensen die mijn vrouwelijke waarde miskenden. Ik huil om mijn eigen onwetendheid van wat vrouwelijke kracht is.  Ik huil om de verantwoordelijkheid van leven én dood die ik in mij draag en altijd zelf miskend heb.

Ik huil voor mijn dochter. Nog niet om haar afscheid. Ik huil voor het verdriet dat ik deze verdrieten niet kan oplossen voor haar. Dat ik ze niet kon oplossen voordat zij er was.

Ik huil omdat zij mij nu leert mijn eigen verdrieten te doorvoelen en te doorleven, doordat haar hartje niet werkt.

Help? 

Al dit vult de ruimte. Dit alles vult elke vezel in mijn lijf en ik adem verdriet.  Ik stik bijna in mijn verdrieten.  Ik word verpletterd. Dit is sowieso te véél, dit is te zwáár. Hoe? Hoe kan ik in godsnaam mezelf zover brengen te doen wat ik moet doen? 

Opnieuw snelt mijn intuïtie ter hulp met slechts 1 woord: “Verbinding“.

Dus ik reik uit. Ik vraag hulp. Voor het eerst in mijn leven.  Bij het moeilijkste in mijn leven.  Dus ik begin te schrijven aan een mail. Correctie. Ik begin te schrijven aan mails! Een mail voor mijn familie. Een mail voor een rouwtherapeut . En een mail voor mijn vrouwenclan (mijn vriendin-moeders).  Elk met een specifieke vraag om hulp. Met een klein hartje gaat mijn wijsvinger naar de knop.

SEND.

reaching out

Vorig artikel 

Volgend artikel

 

 

 

 

 

 

Advertenties

2 gedachtes over “Mandala’s & Lava (V) – Wat is er mis met mij?

  1. Pingback: Mandala’s & Lava (VI) – 1 nieuw bericht – Verhalen van Transformatie

  2. Pingback: Mandala’s & Lava (IV) – In de stilte – Verhalen van Transformatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.