Mandala’s & Lava (VI) – 1 nieuw bericht

Dit artikel maakt deel uit van in de reeks Mandala’s & Lava.  Een artikelreeks waarin een poging wordt gedaan om een van de diepste menselijke ervaringen in een transformatieproces te verwoorden.  Katrien is transformatiecoach en bevond zichzelf aan de start van 2018 voor de grootste transformatie in haar eigen leven tot nu toe. Ze werd voor het eerst mama, én ze moest tegelijkertijd afscheid nemen van haar dochtertje.  Wil je het vervolg niet missen? Volg dan haar blogpagina

 

Verzonden items – het staat nu geschreven

background-black-coffee-caffeine-891674Iets zwart op wit zetten maakt iets échter.  Het maakt van een idee een realiteit. Schrijven over een nachtmerrie maakt het een werkelijkheid. Schrijven vraagt om structuur, een begin en een einde. Schrijven vraagt om een boodschap. Schrijven schept orde in een chaos. Schrijven is net daarom  een zeer krachtige therapie.

Schrijven naar iemand is uitreiken om gezien en gehoord te worden. Met de kans op afwijzing.  Afwijzing van de oh zo ongewilde boodschap (de misselijkmakende keuze an sich die we maakten), afwijzing van het uitreiken zelf (wie wil nu zo een mail ontvangen?) of afwijzing van de gevraagde hulp (wie wil nu tijd steken in het verhaal van iemand anders?). Correctie! Er is een zéér gróte kans op afwijzing!

Inbox: 1 nieuw bericht

28 februari 2018 – bericht van Katrien Debevere

Liefste vriendinnen, zussen, vrouwen, moeders,

Het kader is gezet.  Dankzij al jullie antwoorden en liefdevolle steun is er een veiligheid nu. Ik heb jullie hulp meer dan ooit nodig.
Echt, de angsten, paniek zelfs op momenten, de ademloosheid, en bovenal dat verdriet waarbij het hart wordt dicht geknepen zijn mijn dagelijkse realiteit nu.  En om dit te dragen, heb ik de afgelopen dagen mezelf constant de vraag gesteld: wat heb ik nodig? En velen van jullie stelden mij die vraag ook…
answer-business-career-221164
Twee realiteiten.
Jullie weten dat ik de afgelopen jaren gegroeid ben naar een meer spiritueel aanvoelen van de werkelijkheid.  Ook in deze situatie gebeuren zo grote dingen, is er zoveel aan het bewegen, zie ik zoveel symboliek wat mij op een totaal ander niveau dan het fysieke doet beseffen dat mijn dochter mij lijkt te komen helpen met iets.
balloons-clouds-fly-33479Beide realiteiten , fysiek & spiritueel, gebeuren tegelijkertijd. Enerzijds voel en zie ik zovele lagen betekenis.  Anderzijds is de fysieke realiteit van maandag – waarbij mijn lichaam de fysieke vertaling moet maken van liefdevol loslaten – een onmenselijke opgave.  Want in alle nederigheid besef ik dat ik nog steeds niet weet hoe dat moet: liefdevol loslaten?
Geen vreugde, enkel verdriet.
Haar hartje maakt mij zoveel duidelijk over “het leven”.  Haar rechter hartkamer werkt dubbel zo hard maar pompt dus enkel in de longen. Laat de longen nu net het orgaan zijn van het verdriet. Als er geen doorstroming is naar de Linker Hartkamer is er geen zuurstof voor alle andere organen, en dus geen leven, in het lichaam.  Zij heeft simpelweg geen volledig hartje, waar het hart net het orgaan is voor vreugde. Is een leven zónder vreugde, maar vol van verdriet nog de naam “leven” waardig?
broken-cry-crying-14303
Mijn dochter, wiens naam vanaf week 1 zo duidelijk voor ons was en de betekenis heeft van “Geliefd door iedereen”.  Net zij die ik in ieders hart wenste uit te nodigen heeft zelf een hartje dat niet werkt.
Ik heb het gevoel dat er diep diep diep in mij een afgesloten kistje is vol rouw, pijn, afscheid, verlating, dood.  Mijn eigen verhaal zit eigenlijk wat het luikje verdriet en rouw betreft, VOL! Er blijven stukken niet erkend, niet aanvaard, soms zelfs niet doorvoeld… laat staan dat het kon losgelaten worden.
En dankzij de gedeelde verhalen van zovele vrouwen en moeders, moet ik hier ook zeggen: wie niet? Iedereen van ons kent deze rouw.
Definitieve hartbreuk of bevrijding?
De onmenselijke keuze waar ik naar mijn dochter toe voor sta, lijkt zij voor mij te beantwoorden met een keuze voor mezelf: wordt dit afscheid van haar de definitieve hartbreuk of biedt zij mij de sleutel om mijn hart volledig open te zetten en alles te doorvoelen, te doorleven om mij een kans te bieden om los te laten wat voor mij een vrij leven tegenhoudt?
freedom-handcuffs-hands-247851
abstract-art-color-887349In liefde blijven.
Mijn grote angst is dat als ik er niet in slaag dit verdriet met een open hart te verwerken, ik veel meer zal verliezen dan mijn dochter.  Mijn werk heeft me nodig om in liefde te staan, mijn relatie heeft me nodig om in liefde te staan, en een eventuele gehoopte tweede kindje ooit in de toekomst heeft me zeker nodig om over te lopen van liefde.
Hoe?
Wat mij fysiek maandag en dinsdag te wachten staat, daar ben ik ronduit doodsbang voor.  Ik moet voor het eerst in mijn leven bevallen, maar met een lichaam die daar helemaal niet klaar voor is en tegenwerkt waar het kan.  Daardoor zal dit ook lang duren.  Fysiek zal ik verdoving krijgen met een epidurale, maar mentaal en emotioneel moet ik mijn lichaam zover krijgen mijn meisje, mijn zoooooo gewenst en graag geziene meisje, los te laten? Hoe?  
Assen zijn vruchtbaar.  Verdriet en pijn niet.  

Om mij te helpen visualiseren wat ik samen met mijn dochter teruggeef aan het universum, voel ik intuïtief een steun bij een rituele verbranding van mijn verdrieten.  Meer en meer heb ik het gevoel dat ik hiermee een liefdevolle betekenis kan geven aan iets wat mij evengoed kapot kan maken.  Zuiver mentaal lukt het mij niet.  Ik voel de nood om al mijn verdrieten, groot en klein, te benoemen en letterlijk op te schrijven op papiertjes, post-its, wat ik ook kan vinden.  Met als doel: te verbranden en los te laten terwijl ik mijn meisje moet loslaten.

burning-fire-flame-21462
Indien iemand mij wil bijtreden door dit ook voor zichzelf te doen, zal zeker een extra steun en verbinding bieden.  Maar voor mijzelf: Let it f****** burn…en stuur me de foto van het vuur tijdens mijn verplichte bevalling alsjeblieft?
Aan familie heb ik gevraagd om een kaarsje te branden voor mijn dochter als erkenning voor haar bestaan.  Indien je een ritueel vuur een te grote vraag vindt, begrijp ik dat ook.
Met warm verdriet,

Katrien

Mijn Inbox: 0 nieuwe berichten

Hoe vaak ook ik mijn mailbox diezelfde dag checkte, het enige wat ik na verzending kon doen was: wachten.

black-and-white-depressed-depression-2369

Dit artikel is het vervolg op Mandala’s & Lava V-wat is er mis met mij.

Klik hier voor het vervolg.

 

10 gedachtes over “Mandala’s & Lava (VI) – 1 nieuw bericht

  1. Pingback: Mandala’s & Lava (VII) – Eentjes en Nulletjes – Verhalen van Transformatie

  2. Pingback: Mandala’s & Lava (V) – Wat is er mis met mij? – Verhalen van Transformatie

  3. Pingback: Mandala’s & Lava (XII) – Ek se plekshe – Verhalen van Transformatie

  4. Pingback: Mandala’s & Lava (XIII) – Koffiekoeken en Viooltjes – Verhalen van Transformatie

  5. Pingback: Mandala’s & Lava (XIV) – Zwembanden in Lavaland – Verhalen van Transformatie

  6. Pingback: Mandala’s & Lava (XXI) – Magma & Magisch Realisme – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  7. Pingback: Mandala’s & Lava (XXIV) – In de Flow – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  8. Pingback: Talking Womb – Papa van een Ster – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  9. Pingback: Talking Womb – Wens Weldadig bij Nieuwe Maan – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

  10. Pingback: Talking Womb – Eren laten Evolueren – Froggy Coaching-Verhalen van Transformatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.